35 - علاء الدين على بن محمّد خازن بغدادى ، متوفاى 741 در ج 4 تفسيرش صفحه 229 آن را ذكر كرده . 36 - ابن سمين احمد بن يوسف حلبى ، متوفاى 856 در تفسير خود « المصون في علم الكتاب المكنون » گويد : « هي مولاكم » ، جايز است كه مولى مصدر باشد يعنى آتش ولايت شما است ، يعنى داراى ولايت شما ، و نيز جايز است اسم مكان باشد ، يعنى : مكان ولايت شما ، و جايز است كه به معناى اولى بكم باشد مانند اينكه ميگوئى « هو مولاه » ( يعنى او اولى به او است ) . 37 - نظام الدين نيشابورى ، در تفسير خود ( حاشيه تفسير رازى ) ج 8 آن را ذكر كرده . 38 - شربينى شافعى ، متوفاى 977 در ج 4 تفسيرش ص 200 آن را ذكر و استشهاد به بيت لبيد نموده . 39 - ابو السعود محمّد بن محمّد حنفى قسطنطينى متوفاى 972 در ج 8 تفسيرش ( حاشيه تفسير رازى ) ص 72 اين معنى را ذكر نموده سپس بقيه معانى ( مولى ) را بيان كرده است . 40 - شيخ سليمان جمل ، در حاشيه كه بر تفسير جلالين نوشته و آن را به ( فتوحات الهيه ) ناميده و در سال 1198 از آن فراغت يافته اين معنى را ذكر كرده است . 41 - مولى جار اللَّه ، اللَّه آبادى ، در حاشيهء تفسير بيضاوى گويد : مولى مشتق از اولى است بحذف زيادتى . 42 - محبّ الدين افندى ، در كتاب خود ( تنزيل الآيات على الشواهد من الابيات ) چاپ سال 1281 در شرح بيت لبيد ، معناى مزبور را عنوان نموده . اگر اين گروه كه همه پيشوايان علم عربيت و اساتيد لغت هستند اين معنى را از معانى لغوى لفظ مولى نميدانستند براى آنها روا نبود كه آن را به « اولى » تفسير نمايند ، و اما سخن بيضاوى بعد از ذكر معنى اولى كه گويد : و حقيقت معناى